Toen wij in Parijs aankwamen werden wij meteen gewaarschuwd door mevrouw Leijten en mevrouw Bessembinders voor de zakkenrollers: hang desnoods de rugzak op je buik. Eerst onze zware koffers lozen en daarna een bezoek aan de Eiffeltoren. Wat was dat een mooi uitzicht, we hebben ervan genoten! Na het zien van Parijs hebben we ons begeven naar het drukke metrostation en natuurijk werden we weer even gewaarschuwd voor onze rugzakken.

We zijn uitgestapt bij het station van Versailles waar we onze gastgezinnen troffen. De eerste ontmoeting was gelijk het bewijs dat je in Frankrijk en niet in Nederland zat, want daar geven ze je niet drie maar twee kussen op je wang. Die avond heeft iedereen kennis gemaakt met zijn Franse familie en de meeste gingen die avond uit eten, bijv. naar. een crêperie.

Iedereen vond het toch wel fijn om hun eigen landgenoten de volgende dag weer te zien, dus lieten we onze Fransen even alleen toen we een boottocht over de Seine maakten. In de middag hebben we ons weer herenigd met onze Fransen zodat we gezellig samen konden lunchen en konden kijken wat iedereen als lunchpakket had meegekregen. Hieruit bleek dat iedereen iets heel anders had meegekregen, maar dat is ook niet zo gek als de ene gastfamilie uit China, de andere uit Libanon en weer een andere uit Frankrijk komt.

Onder de lunch hebben we dan toch de angst van onze leraren kunnen bijwonen, het was dan geen zakkenroller, maar een man die balletje balletje aan het doen was. We discussiëren er nu nog steeds over of de vrouw die €200,- verloor er bij hoorde of serieus zo dom was om mee te doen aan dit spelletje.

De rest van de week hebben we onder meer op school ons onderzoek gepresenteerd over de leefgewoontes van Nederlandse jongeren. Ook hebben we de nieuwe zelfbedachte sport Comball gespeeld en onze fitheid getest.

Na vijf dagen lol, pret en plezier hebben we ons na nog een ochtend Parijs weer naar huis begeven.