De 22-jarige Melanie Bato heeft de afgelopen weken een aantal Engelse lessen bijgewoond en daar haar levensverhaal verteld aan meer dan 20 klassen. Melanie heeft tot haar zesde jaar met haar familie gewoond op Smokey Mountain, de vuilnisbelt van Manilla. Zij woonde daar met ouders, 3 broertjes en zusjes in een zelfgemaakt hutje zonder meubilair, matrassen, stromend water etc. Toen ze zes jaar was, is de familie verhuisd via een project van de regering naar een gebied buiten Manilla. Ze kregen daar een stukje grond en Melanie’s vader heeft daar een huisje op gebouwd. Uiteindelijk heeft Melanie - geholpen door sponsoring uit Nederland (via Young Focus) haar basisschool, middelbare school en uiteindelijk de opleiding tot verpleegkundige afgerond. De boodschap die ze voor onze leerlingen had, was: "Follow your dream and don't give up".

Haar vraag: "In Holland all children can go to school, right?", leverde eerst wat verbazing op, maar maakte wel gelijk het grootste verschil duidelijk tussen het leven van kinderen op de Filippijnen en in Nederland. Melanie had het geluk gehad om naar school te mogen gaan; door sponsering kreeg ze o.a het verplichte uniform wat ze moest dragen op lagere en middelbare school. Ze zat dan in klassen met ongeveer 70 kinderen…Ze vertelde hoe ze zichzelf piano had leren spelen door in een winkel de toetsen van de piano na te tekenen en die later op een karton te tekenen en te oefenen. Via de computer (in een internetcafé) leerde zij zichzelf akkoorden aan. Nog later vroeg ze bij een kerk of ze daar af en toe op de piano mocht oefenen. Ook heeft ze in sommige klassen het Filippijnse volkslied in het "Tagalog" gezongen en een prachtig Nederlands lied van de religieuze zanger Martin Brand. Ze vertelde dat ze voelt dat God haar leven leidt. Het Nederlandse lied had ze zichzelf aangeleerd door keer op keer naar de cd te luisteren…! Dat haar familie een brommer, kleine koelkast en watertank moest verkopen om hun bijdrage (75% van de totale kosten- de rest kwam van de sponsor) aan Melanie's studie te kunnen bekostigen, maakte indruk op de leerlingen. Toen haar vader ook nog zijn baan als loodgieter verloor, heeft Melanie 2 jaar niet kunnen studeren en probeerde ze te sparen voor de rest van haar verpleegkundigenopleiding als caissière in een supermarkt (uurloon omgerekend: 80 cent per uur).

Toen uiteindelijk een oude bekende, Jannie Roelofsen, -bij het CLV werkzaam als verpleegkundige van de GGD- haar schreef en vroeg of ze echt heel graag verpleegkundige wilde worden, veranderde alles. Haar oorspronkelijke sponsors via Young Focus en haar 'tante’ Jannie, beloofden toen samen garant te staan voor de laatste twee jaar van haar studie. Jannie Roelofsen heeft Melanie en ouders, broers en zussen, voor het eerst ontmoet toen Melanie 4 jaar was en nog op Smokey Mountain woonde. Jannie heeft een tijd in Manilla gewerkt als verpleegkundige en daarna is er contact gebleven met de familie. Als cadeau voor het behalen van haar verpleegkundige diploma heeft de familie Roelofsen Melanie uitgenodigd in Veenendaal. De drie maanden van haar toeristenvisum zitten er nu op en 19 oktober gaat Melanie weer terug naar de Filippijnen. Haar opmerking: "I get so much love from the people in Holland", is hartverwarmend. Je kunt niet anders dan diep onder de indruk zijn van haar levensverhaal en alles wat ze - door een enorm doorzettingsvermogen en haar vertrouwen in God - bereikt heeft.

Melanie is een prachtig voorbeeld is van sponsorhulp. De financiële steun uit Nederland heeft Melanie's leven zodanig beïnvloed dat zij en haar familie een fijner leven hebben. Ik hoop dat jullie aan haar zullen denken tijdens de Ok(é) collectes op maandag het derde uur! Er zijn zoveel meer kinderen in de wereld zoals Melanie die enorm geholpen zijn met jullie bijdrage! De bijgevoegde foto’s zijn van Melanie’s jeugd in Manila, haar afstuderen afgelopen maart en wat foto’s van Melanie op het CLV. Namens de sectie Engels, Corinne Kleter

“ Poverty is not a stupidity; it’s a lack of opportunity…” (armoede wordt niet door domheid veroorzaakt: het komt door het gebrek aan kansen!- een zegswijze die Melanie enorm aanspreekt)